بنابراين هر چه از اين قبيل باشد ، جهت همان است كه شرط منفعت و درخواست منفعت از بدهكار ناپسند است ولى اگر چيزى را از قبيل هديه و نظير آن از روى ميل دادند اشكالى ندارد . « 1 » 14 - از امام صادق به نقل از پدرش از قول پدران گراميش عليهم السلام آورده‌اند كه مردى از بنى هلال از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پرسيد و گفت : يا رسول‌اللَّه ! من مردى هستم كه براى ديگران ضمانت مىكنم ؟ رسول خدا عليه السلام فرمود : اين كار جز در سه مورد روا نيست : براى مردى ضمانت مىشود كه گرفتارى برايش اتفاق افتاده يا دچار مصيبت و بلايى شده و يا به شدّت تنگدست گشته است . « 2 » 15 - از امام باقر عليه السلام نقل است كه آن حضرت دربارهء مردى كه از شخصى مبلغى طلبكار بود و او به مرد ديگرى حواله داده بود ، فرمود : « اگر وقتى كه به او حواله داد بدهكار را بريىءالذّمّه كرد پس حق ندارد به او رجوع كند ولى اگر او بريئالذّمّه نكرده است از هر كدام از بدهكار و ضامن كه توانست بگيرد در صورتى كه ضامن قبول كرده است . » . « 3 » 16 - از امام باقر عليه السلام است ، فرمود : « هر گاه مردى از مردى طلبكار است و دو نفر ضامن شدند ، طلبكار حق دارد از هر كدام طلب خود را بگيرد ؛ اگر از يكى گرفت حق مراجعه به دومى را ندارد البته در صورتى كه او را بريئالذّمه كرده باشد و اگر دو نفر صد دينار براى كسى برعهده بگيرند براين اساس كه هر يك از آنها ضامن رفيق خودش نسبت به آن

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام : 2 / 61 . ( 2 ) - همان : 2 / 63 . ( 3 ) - همان .